Burzum – The Ways of Yore [2014]

401733

Burzum kwam in 2010 sterk terug aan het metalfront, met sterke releases als ‘Belus’ en ‘Fallen’ werd menig criticus de mond gesnoerd. Er was daarna echter een dalende lijn te zien, met ‘Sôl austan, Mâni vestan’ als dieptepunt, alsof je naar een bezopen zwerver die een kleuterboek voorlas zat te luisteren. Het nieuwe album ‘The Ways of Yore’ was al in stukjes van 30 seconden te luisteren en dat viel toch wel erg mee. Weinig geklets tussen de nummers door, heel veel raakvlakken met het ‘Rundgang…’ nummer van Filosofem en niet toevallig staat er een re-make van dat nummer op deze release. Ook het album ‘Hliðskjálf’ hoor je bij vlagen terug, een veelal ondergewaardeerd album. De productie is helder maar sfeervol, de bass staat prominent in de mix en de soms wat iele keyboard storen totaal niet.

Wat wel zal storen is de hoes, niet zozeer vanwege de prachtige tekening van Gustave Doré, of de ietwat amateuristische Papyrus font, maar het frame van zonnewielen zal flink voor problemen zorgen. Nou is negatieve publiciteit geen onbewandeld pad voor Varg Vikernes, die tegenwoordig als Louis Cachet door het leven gaat, en ook nu zal de kritiek de verkoopcijfers omhoog stuwen. Want ‘The Ways of Yore’ is zeker de moeite waard. Het album bestaat uit 14 nummers, waarvan er gerust zes samengevoegd of zelfs weggelaten hadden kunnen worden. Nummers als ‘Heill Odin’, ‘Heill Freya’ en ‘Ek Fellr’ zijn echt volslagen overbodig. Het hoogtepunt van de release zijn de drie laatste nummers, waarvan alleen het donkere ‘Autumn Leaves’ een nieuw nummer is. Het eerste wat opvalt, is dat basslijntje van dat nummer onmiddelijk doet denken aan ‘Child in Time’ van Deep Purple. Vervolgens krijgen we twee oude nummers in een nieuw jasje, ‘Tomhet’ heet niet geheel toevallig ‘Emptiness’ en is helaas niet zo betoverend als het origineel. Met name het tweede stuk is afgeraffeld en de percussie is bijna irritant. ‘To Hel and Back Again’, geen typfout, is  het al eerder gememoreerde ‘Rundgang um die transzendentale Säule der Singularität’ in een nieuw en vooral verkort jasje. Heerlijk nummer om bij weg te dromen, deze versie is duidelijk beter dan het origineel en aangezien het de basis is van ‘The Ways of Yore’, is het eindoordeel toch positief.

80/100

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s